تنها شده ایم حالا
یک جور غریب
یک جور جدید

در اعماق قرنهایم
قرنی
تازه
آغاز
می شود

من کجای پیچ خودم
کجای شیب و بالای خودم
کجای چهارراه جهانم
گم شده ام؟
این رودِ من ، به کجا می رود؟!

قهوه
سیگار
دیوار
چای
سیگار
دیوار
چای
قهوه
سیگار
دیوار

امروز
این بود!

زخمهای تو
سرمایه های تو هستند !
سرمایه ها تو با کسی تقسیم نکن ...

I Still Got Sand In My Shoes !

می روم تا آبی نیلگون را از دریا باز پس گیرم
و خاکستری ها را به باد بسپارم ...

بدون شرح !

فاصله ها پیمودنی ست
اگر دو سر جاده
خواستن باشد .

زرشک !