صفحه کهنه يادداشتهای من گفت :
...

قورباغه سبز ،دلش کوه و دشت و جنگل و...خلاصه طبيعت می خواد.
+
آقای هاکفين !
قورباغه سبزه ديگه..
بهار هم که هست...
آره ديگه.
اينجورياست !

بهار می آد،
من مست می شم.
هی بهار می آد،
هي من مست می شم.
خيلی بهار می آد،
خيلی من مست می شم.
آی بهار می آد،
آی من مست می شم !

ز تو می پرسم ای مزدا اهورا،ای اهورا مزدا !
که را اين صبح
خوش است و خوب و فرخنده؟!
که را چون من
سرآغاز تهی بيهوده ای ديگر؟!
بگو با من، بگو با من
که را گريه؟
که را خنده؟

از ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست.
گفتند:يافت می نشود
گشته ايم ما .
گفت: آنچه يافت می نشود،
آنم آرزوست !

من دلم می خواهد
تا خود صبح
سماع کنم.
تا
شايد
شايد
شايد
در ميان چرخشهايم
بفهمم
بيابم
ببينم
باز يابم
حس کنم
بياد بياورم
فراموش کنم.

من دلم می خواهد
امشب
تا خود صبح
سماع کنم.

ای زنی که صبحانه خورشيد در پيراهن توست ،
عشق نصيب تو باد!

Just wanna say:

Je pense,donc je suis!